Kategorie-Archiv: Greek

10409477_10202225627660405_3945933648416390888_n

ΜΟΥΝΤΙΑΛ: ΒΡΑΖΙΛΙΑ-ΧΙΛΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ

Το παιχνίδι Βραζιλία-Χιλή το παρακολουθήσαμε σε μια ταβέρνα στη θάλασσα μαζί με τους ανθρώπους που μας φιλοξενούν, και ίσα-ίσα που καταφέραμε να πιάσουμε τραπέζι. Βέβαια, μέτρησε και το ότι είμαι σε αναπηρικό καροτσάκι. Παραγγείλαμε φαγητό και κάτι να πιούμε και παράλληλα είχαμε τη δυνατότητα να δούμε το παιχνίδι σε μια μεγάλη οθόνη. Το ταμπεραμέντο των Βραζιλιάνων ήταν φυσικά ιδιαιτέρως αισθητό, αλλά για όρους Βραζιλίας ήταν σχετικά ήσυχα. Όλοι οι Βραζιλιάνοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, παρακολουθούσαν με μεγάλη αγωνία το παιχνίδι. Σε κάθε ευκαιρία για γκολ, σε κάθε φάουλ, κάθε κόρνερ ή πλάγιο, το κοινό αντιδρούσε με φλογερό ταμπεραμέντο…είδα μέχρι και άντρες να κλαίνε! Στο τέλος, η Βραζιλία κατάφερε να προκριθεί στα πέναλτι και τότε πανηγύρισαν με την καρδιά τους.

Μετά το ματς, κάναμε βόλτα στην παραλία και ήπιαμε γάλα καρύδας. Εδώ οι άνθρωποι είναι πολύ εξυπηρετικοί και πρόθυμοι. Χάρη στη βοήθεια δύο γκαρσονιών κατάφερα να βγω στην παραλία.

Στην παραλιακή οδό μπορεί να γνωρίσει κανείς πολύ κόσμο. Το βράδυ συνάντησα εδώ έναν Βραζιλιάνο σε καροτσάκι και πιάσαμε την κουβέντα για διάφορα θέματα. Του είπα ότι παίζω ράγκμπι με αμαξίδιο και τον ρώτησα, αν γνωρίζει αυτό το σπορ. Εκείνος απάντησε ότι το δικό του σπορ είναι η δουλειά του. Έχει μια καντίνα στο δρόμο και πουλάει σουβλάκια και αναψυκτικά. Το παιδί αυτό συνοδευόταν συνέχεια από φίλους και γνωστούς, που τον βοηθούσαν στα πάντα.
Weiterlesen

ΜΟΥΝΤΙΑΛ: Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ ΣΤΗ ΦΟΡΤΑΛΕΖΑ

10502500_10202225637020639_3675978546128467786_n

Δύο time-out στο παιχνίδι Ολλανδία-Μεξικό για να πάρουν ανάσα οι παίκτες, αποπνικτική ζέστη και έντονη υγρασία – τι περιπέτεια! Ευτυχώς, εμείς καθόμασταν στη σκιά, ενώ οι κερκίδες που έβλεπε ο ήλιος είχαν αδειάσει, καθώς το κοινό δεν μπορούσε να αντέξει τη ζέστη. Εγώ είχα επίσης μαζί μου και ψεκαστήρι με νερό για να δροσίζομαι. Η μεγάλη περιπέτεια, όμως, εκτυλίχθηκε στην πορεία προς το γήπεδο…

Με συνόδευσε ο βοηθός μου ο Άκης, ενώ ο Upiera έμεινε πίσω, στο κατάλυμα. Πήραμε ταξί, για να μας πάει κατευθείαν στο γήπεδο. Για τα τελευταία 100 μέτρα της διαδρομής μας, όμως, χρειαστήκαμε παραπάνω από μισάωρο.

Ο οδηγός του ταξί είχε τα εισιτήριά μας, όπου έγραφε πως είμαι σε αναπηρικό καροτσάκι, κι έτσι πήγαμε μέχρι την είσοδο του γηπέδου, για να ρωτήσει αν μπορούμε να περάσουμε μέσα με το ταξί. Δυστυχώς, δεν μας επιτράπηκε κάτι τέτοιο, τη στιγμή που, δίπλα μας, οι λιμουζίνες και οι διάφορες προσωπικότητες περνούσαν μέσα χωρίς δεύτερη κουβέντα. Οπότε ο ταξιτζής έκανε επί τόπου στροφή και μας πήγε στο αεροδρόμιο, απ’ όπου έφευγαν βανάκια για το γήπεδο. Εκεί είναι που ξεκινάει η πραγματική περιπέτεια…

Weiterlesen

ΑΦΙΞΗ ΣΤΗ ΦΟΡΤΑΛΕΖΑ

(Greek text version. Click here for German version)

10449978_10204330447720183_3394820899564224590_n

Η αποβίβαση από το αεροπλάνο παίρνει κάποια ώρα, γιατί το προσωπικό δεν είναι και τόσο εξοικειωμένο με τέτοιες καταστάσεις. Αλλά με λίγη υπομονή βρήκαμε όλοι μαζί μια λύση. Με το που βγήκα έξω, οι πρώτες εικόνες δεν μού ήταν εντελώς ξένες. Είναι κι αυτοί νότιος λαός. Η νοοτροπία και οι χειρονομίες μού θυμίζουν κάπως την Ελλάδα.

Στο αεροδρόμιο μας περιμένει η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος που έχουμε νοικιάσει. Είναι εκεί με το αυτοκίνητό της, ένα μικρό αμάξι, δίθυρο, αλλά φανταστείτε: Τρία άτομα, το αναπηρικό καροτσάκι και τα μπαγκάζια μας χώρεσαν όλα εκεί μέσα! Η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος είναι πολύ συμπαθητική και πρόθυμη να μας βοηθήσει. Μένει με τον σύντροφό της και την κόρη της στο ίδιο σπίτι, όπου βρίσκεται και το διαμέρισμα που θα μείνουμε, μερικά μόνο μέτρα από το κύμα, την παραλία «Praia de futuro». Επίσης, ψωνίζει και φροντίζει για το φαγητό μας.

Weiterlesen